۱۳۹۸ بهمن ۲۸, دوشنبه

هتل در سفرهام


در این سال‌های سفر بیشتر روزهای من در هاستل‌، هتل و بوم‌گردی‌‌ها گذشته که میشه گفت تفاوتشون از صفر بوده تا صد! از هاستل دنج و کوچیک تا هتل بزرگ و شلوغ. از هتل زنجیره‌ای لوکس تا اقامت‌گاه خونوادگی، از شبی خدادلار تا جای ارزون‌تر از خونه خودت!
این‌ها رو که مینویسم که تعداد محل اقامت‌های من در سفر از عدد هزار گذشت و فکر میکنم با تجربه حداقل هزار شب دور از خونه، بتونم یه سری تجربیات رو با بقیه تقسیم کنم:
- وقتی ما از فرهنگ اقامت‌داری صحبت میکنیم معمولا از تجربه میگیم و این یعنی تمام سیستم جوری طراحی میشه که هر مسافر گذرا یک جوری در فضا گیر کنه که یا خودش دوباره بیاد، یا به بقیه پیشنهاد بده، یا تجربه‌ی اقامتش رو منتشر کنه. پس صرف ساختن یک فضای زیبا بدون این چرخه یعنی در بهترین حالت یک شروع طوفانی و در ادامه‌ سکون



- فرهنگ هاستل و هتل باهم فرق میکنه و لزوما معنی هتل شیک و گرون و هاستل یعنی ارزون و ناراحت نیست. در فرهنگ هتل‌داری مسافر برای خدماتی هزینه میکنه که در روزمره‌ی خیلی شلوغش نمیرسه براش وقت بذاره و هاستل معمولا فرهنگ یک روز فصای زیبا،راحت و دورهمی در پکیج میخواد. در هتل‌داری معمولا حریم مسافر با رعایت قوانین هتلداری اجرا میشه و در هاستل خودمونی بودن قانون اول حس خوب فضاست.
- اما این به اون معنی نیست که صاحب بومگردی یا هاستل میتونه تا نیمه‌شب پای صحبت بشینه و یا سوالای خصوصی بکنه، همونقدر هم هتلداری به معنی این نیست که ادب با نهایت تعارف خشک میاد
-هاستل، بومگردی یا هتل هرکدوم نیازهایی دارن که بسیار ریز ولی به شدت مهمه. کنار تختی که در این دنیای مدرن محل شارژر نباشه یعنی خطای مهمون‌داری. یا مثلا فضای معاشرتی در هاستل و بومگردی یعنی یه فضای چرخشی با نور و تهویه هاستلی و ترجیحا با قهوه و چای همیشگی برای مهمون، که اتفاقا سفارش ندی و خودت بری بیاری. در حالی که در هتل، فضای کافه باید گرم اما دارای حریم خصوصی باشه و همونقدر استاندارد لابی و کافه رعایت بشه که استاندارد سرویس اتاق
-گفتم سرویس بهداشتی... مهمترین جایی که میشه طراحی فضا رو ازش شروع کرد، خصوصی‌ترین مکان یعنی سرویسه. چه این سرویس عمومی بومگردی باشه و چه یه سرویس بزرگ با وان رو به طبیعت، در هر صورت باید طراحی بشه جوری که حتی باید به چکیدن قطرات بعد از دوش فکر بشه .
پ. ن این نوشته بدون مرتب کردن افکار نوشته شده و حالا که دارم مینویسم میبینم حداقل صد نکته دیگه بنویسم که اینجا جا نمیشه:)) بمونه برای مقاله؟ ست استوری؟ اما کاش بزودی ایران پر شه از هاستل و هتل استاندارد!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر